மற்றவை

புது வருடம் ‍ 2019

ஒவ்வொரு வருடத்தொடக்கத்தின் போதும் புதிதாக ஏதாவது கற்கத் தொடங்குவது வழக்கம். பொதுவாக அவை புத்தக வாசிப்பு தொடர்பானவைகளாகவே இருக்கும். இந்த வருடமும் அவ்வாறே. இந்த வருடத்தில் இவற்றையெல்லாம் செய்ய வேண்டுமென திட்டமிடுகிறேன்

  1. 50 புத்தகங்களினை வாசித்தல்
    இதற்காக எந்த விதிமுறைகளையும் வகுக்கவில்லை. அது 50 பக்க புத்தகமாக இருந்தாலும் சரி 500 பக்க புத்தகமாக இருந்தாலும் அது ஒரு புத்தகம் என்ற அளவுகோல் மட்டுமே. சென்ற வருடத்தில் நான் என்னுடைய தொழில் சார்ந்த தொழில் நுட்ப புத்தகங்களை இந்த‌ வரையறைக்குள் கொண்டுவரவில்லை. அதனால் அப்புத்தகங்களைப் படிக்கும் காலத்தில் திட்டப்படியான புத்தக வாசிப்பில் இடைவெளி விழுந்து, பின்னர் அந்த இடைவெளியே அதனை மேலும் மேலும் பெரிய இடைவெளியாக்கி மீண்டும் அந்த வாசிப்பினைத் தொடங்குவது ஒவ்வொரு புதிய தொடக்கம்போல‌ ஆகிவிட்டது. அதனால் இந்த முறை எல்லா புத்தகங்களையும் இந்தக் கணக்கில் சேர்த்துக் கொண்டாயிற்று. எப்பொழுதும் போலவே இந்த வருடமும் இந்த திட்டதின் செயல்பாடுகளை துல்லியமாக குறித்து வைத்துக்கொண்டு வருவதாகத் திட்டம். திட்டமிடப்பட்ட தேதி,தொடங்கிய தேதி, வாசித்து முடிப்பதற்கு திட்டமிட்ட தேதி,வாசித்து முடித்த தேதி என எல்லாம். அடுத்த வருடத்தின் தொடக்கத்தில் திட்டமிட்டதிற்கும் அடைந்ததிற்குமான தெளிவான வரைபடம் கிடைக்கும். இது மிகவும் முக்கியமானது என நான் எப்பொழுதும் கருதுகிறேன். நானே உணர்ந்த உண்மை. 50 புத்தகங்கள் என்பது கிட்டத்தட்ட வாரம் ஒரு புத்தகம். எத்தகைய பணியாயிருந்தாலும் வாசித்து விடவேண்டும் என்ற உறுதியோடு தொடங்குகிறேன். பார்க்கலாம்.
  2. 50 கட்டுரைகளைப் பதிவிடுதல்.
    அவ்வப்பொழுது கட்டுரைகளை என்னுடைய வலைத்தளத்தில் பதிவேற்றிக்கொண்டிருந்தாலும் இந்த வருடம் அதனை சற்றே முறைப்படுத்த வேண்டுமென விரும்புகிறேன். இரண்டு காரணங்கள், ஒன்று நான் சிந்திக்கும், முக்கியமானதாக கருதும் கருத்துக்களை ஒற்றைப் புள்ளியில் இணைப்பதற்காக. அது எனக்கு ஒரு தெளிவான புரிதலை அளிக்கும், அத்தோடு எதிர்காலத்தில் என்னுடைய இன்றைய மன ஓட்டத்தினைப் பற்றி அறிவதற்கு உதவும். இரண்டாவதாக ஒரு கருத்தினை கட்டுரையாக எழுதுவதால் அது தொடர்பாக விரிவான வாசிப்பினையும், வரலாற்றையும் அறிந்து விட்டு எழுதுவதற்கான காரணம் உண்டாகும். வெறும் ஒற்றைச் செய்தியினை வைத்துக்கொண்டு எழுதுவதோ, விவாதிப்பதோ கூடாதென்பது என்னுடைய அடிப்படைக் கோட்பாடு. அதனால் அவற்றைப் பற்றி ஆழமாக வாடசித்து எழுதத் திட்டம். இக்கட்டுரைகளுக்கு நான் கொள்ளும் விதிகள் இரண்டே. ஒன்று நிகழ்கால செய்திக் கூப்பாடுகளுக்கு மத்தியில் என் பங்கிற்கான‌ கூப்பாடாக அவற்றை எழுதக்கூடாது. அரசியல், சினிமா தொடர்பாக எந்தக் கட்டுரையும் எழுதக் கூடாது. அப்படி எழுதுவதாக இருந்தால் அதன் ஆழ் வரலாற்றோடு கூடியவற்றை மட்டும் அதீத தேவையிருப்பின் எழுத வேண்டும்.
  3. தெலுங்கு மொழியினை எழுதவும்,வாசிக்கவும்,பேசவும் செய்வது இது நான் நீண்ட நாட்களாக விரும்பும் ஒன்று. இருப்பினும் இன்னும் எழுத,வாசிக்க,பேசக் கற்கவில்லை. இந்த வருடம் அதற்கான கால வரையறையை நிர்ணயிக்கிறேன். ஒருவேளை என்னால கற்றுக்கொள்ள முடியாமல் போனாலும், என்னால் திட்டமிட்ட காலத்தில் கற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை என்ற உண்மையை வெளிப்படையாக நான் உணர்ந்துகொள்ள இது உதவும்.

தரம் தாழும் செய்திகள்

 

செய்திகளை செய்தி சானல்களின் வழியாக அறிந்து கொள்ள முயலக்கூடாது என்பது நான் 24 மணி நேர செய்தி சானல்கள் வந்த சில காலங்களிலேயே எடுத்த முடிவு. இருப்பினும் கலைஞர் மரணித்த நாளின் நேரலை நிகழ்வுகளைப் காண்பதற்காக‌ செய்தி சானல்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

காலை சில மணி நேரங்களுக்கு வெறும் பின்னணி இசையுடன் மட்டும் ராஜாஜி ஹாலில் நடைபெற்ற நிகழ்வுகள் ஒளிபரப்பப்பட்டன. சில மணி நேரங்களிலேயே அனைத்து செய்திச்சேனல்களிலும் நெறியாளரும், பத்திரிக்கையாள‌ர், அரசியல் செயல்பாட்டாளர், சமூக ஆர்வலர் என்ற பெயரில் உள்ளவர்களும் விவாதிக்கத்தொடங்கி விட்டார்கள். நானும் எந்தச்சேனலில் விவாதமில்லாமல் ஒளிபரப்பு செய்கிறார்களோ அந்த சேனலுக்கு மாற, அவர்களும் மேற்சொன்ன‌ நபர்களோடு விவாதிக்கத் தொடங்க‌, நானும் நபர்கள் விவாதிக்காத சேனலுக்கு மாறி கடைசியில் எல்லா சேனல்களுமே இன்ன பிற நபர்களாகிவிட எந்த சேனலில் அதிகபட்ச திரையளவில் நிகழ்வுகளை ஒளிபரப்புகிறார்களோ அங்கே நிலைகொண்டேன். தொலைக்காட்சியின் ஒலியளவை பூஜ்யமாக்கிக் கொண்டேன்.

அந்த இன்ன பிற நபர்கள் பேசிய விவரங்கள், மற்றும் அவர்கள் பேச்சின் தரம் அவர்களைப் பொறுத்து இருந்தது, அல்லது அவர்களின் பேச்சின் தரத்திற்கே அவர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் பேசிய விவாதங்களை சில மணித்துளிகள் கவனித்தேன். அதன் உள்ளடக்கத்தினை விவாதிக்க அல்லது ஆராய தனிக்கட்டுரை எழுதவேண்டும். அதனால் அது இப்போதைக்கு வேண்டாம்.

ஆனால் என்னுடைய ஆதங்கம் எல்லாம் இந்த அளவிற்கு தரம் குறைவானவ‌ர்களை, அல்லது தரம் இல்லாதவர்களை ஏன் தொலைக்காட்சிகள் விவாததிற்கு தேர்வு செய்கிறார்கள் அல்லது அழைக்கிறார்கள் என்பதாகவே இருந்த‌து. ஆனால் அப்படி எந்த அளவுகோலும் இல்லை என்ப‌துதான் உண்மை. சரி விவாதம் அல்லாத மற்ற நிகழ்ச்சிகளின் குறிப்பாக செய்திகளின் தரம் எவ்வாறு இருக்கிறது என்று பார்த்தேன். அவையும் அப்படியே. ஏன் இந்த அளவிற்கு தரம் தாழ்ந்து போய்விட்டன நம் செய்திகள் அல்லது நம் செய்தி சேனல்கள்?

இவற்றிற்கான காரணங்கள் மற்றும் இவற்றை நாம் எவ்வாறு எதிர்கொள்ளலாம் அல்லது கையாளலாம் என‌ நான் இவற்றைத் தொகுத்துக்கொள்கிறேன்.

  1. வியாபார போட்டி
  2. 24 மணி நேர செய்திகளுக்கான தேவை
  3. திறனற்ற பணியாளர்கள் மற்றும் திறனை வெளிப்படுத்த வாய்ப்பு வழங்கப்படாத பணியாளர்கள்

1. வியாபார போட்டி

ஒரு தொலைக்காட்சி சேனலுக்கான உரிமையை பெறுவதில் தொடங்கி, அதனை நடத்துவது வரை எத்துனை செலவு பிடிக்கக் கூடிய காரியம் என்பது அத்துறையில் சற்றேனும் அறிதல் உள்ளவர்களுக்குப் புரிந்த ஒன்று. இத்தனை கோடிகளை செலவு செய்துவிட்டு, நீண்டகால சமூக‌ பயன‌ளிக்கக் கூடிய‌ சேவைகளை மட்டும் செய்கிறோம் என்று நடத்துவார்களேயானால் அது பொதிகைத் தொலைக்காட்சியைப் போல ஆகிவிடும். சில காலத்தில் அதனையும் மூட வேண்டியிருக்கும். எதார்த்தம் இதுவே. அதனால் செய்தி சேனல்கள் சமூகத்திற்கு தனிப்பட்ட முறையில் மிகப்பெரிய பங்களிக்கிறார்கள் என்ற எண்ணத்தை முதலில் நாம் விட்டுவிட வேண்டும்.அவர்கள் நடத்துவது செய்தி நிறுவனங்கள். நிறுவனங்களை அடிக்கோடிடுக. அவ்வளவுதான்.

செய்தியே இல்லாத பொழுது மூத்திர சந்தின் அவலநிலையை சிறப்புச் செய்தியாக வெளியிடுவார்கள். வெறொரு செய்தி கிடைத்துவிட்டால், மூத்திர சந்தினை அப்படியே விட்டுப் போய்விடுவார்கள். அவர்கள் மூத்திர சந்தினை சுத்தப்படுத்த வேண்டுமென நாம் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவர்கள் சொல்வதுப‌டி அவர்கள் சமூக மாற்றத்திற்கான ஒரு நிகழ்ச்சியை படைக்கிறார்களென்றால், அந்நிகழ்ச்சிக்கு அடுத்த ஒருமுறையாவது அந்த மூத்திர சந்தின் நிலையினை விவாதிக்க அல்லது செய்தியாக்க வேண்டும் தானே? அப்பொழுதுதானே அவர்கள் காட்டும் சமூக அக்கறை உண்மையானது. இல்லையென்றால் அந்த மூத்திர சந்தில் மூத்திர சந்தில் மூத்திரம் இருக்க வருபவன் போலத்தானே அவர்களும். இருவருமே தேவை வந்த‌ பொழுது மூத்திர சந்துக்கு வந்துவிட்டு போய்விடுகிறார்கள். அதற்குப் பின்னர் மூத்திர சந்தினை எண்ணுவதேயில்லை. அவன் பரவாயில்லை. தான் சமூக நீதியைக் காக்கும் பணியை செய்கிறேன் என்றோ, சமூகத்தினை மேம்படுத்துகிறேன் என்றோ கூறிக்கொள்வதில்லை.

சரி, தகவலுக்கு வருவோம். எந்தவொரு எதிர்கால விளைவுக்கும் அதற்கு முந்தைய காலத்தின் சில அல்லது பல‌ நிகழ்வுகள் காரணமாய் இருக்கும். ஆனால் அந்த கடந்தகால செயலின் காரணி, இந்த எதிர்கால செயலுக்காகத் திட்டமிட்டு அந்த செயலை செய்வதில்லை. நாமும் இன்று செய்யும் ஒரு செயல் நாளைய சமூகத்தின் மாற்றத்திற்கு ஏதோவொரு விதத்தில் காரணியாக இருக்கும். தனி நபர் மட்டுமல்லாமல், ஒவ்வொரு துறையும் செய்யும் செயல்களும் அவ்வாறே.

உதாரணமாக அதிகமான கல்வி நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி அளித்தால், அதன் மூலம் அதிக இடங்கள் உருவாகி அது சமூகத்தின் கீழ் நிலையிலுள்ள மாணவர்கள் கல்லூரி வருவதற்கான வாய்ப்பை உருவாக்கும் என்ற நோக்கில் பலநூறு கல்வி நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்டது. சமூகத்தின் கீழ்நிலையிலுள்ள பல‌ மாணவர்கள் கல்லூரியில் சேர்ந்தார்கள். ஆனால் கல்லூரிகளின் தரமும், கல்லூரி ஆசிரியர்களின் தர‌மும் கீழே போனது. ஒரு செயலின் விளைவு, நாம் விரும்பியபடி நடைபெறலாம், அல்லது நடைபெற்றதாக நாம் எண்ணிக்கொள்ளலாம். அத்தோடு புதியதாக ஒன்றும் நடக்கலாம், அதற்கு இந்த செயல் காரணமாக இருக்கலாம். இந்த அளவில்தான் இன்றைய செய்தி தொலைக்காட்சிகளினைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அவர்கள் நிறுவனத்தினை நடத்துகிறார்கள். எதிர்கால சமூக மாற்றத்தில் இவர்களுடைய செயல்களும் ஒரு காரணியாக இருக்கலாம், இல்லாமலும் இருக்கலாம். அத‌னால் இவர்கள் அந்த சமூக மாற்றத்திற்காகவே அவர்களுடைய பணியினை செய்வதாக நாம் நினைக்க வேண்டியதில்லை.

2. 24 மணி நேர செய்திகளுக்கான தேவை

ஒரு நாளைய செய்திகளை அரை மணி நேரத்திற்காக சுருக்கியவர்கள், இப்பொழுது அரை மணி செய்தியினை நாள் முழுவதும் சொல்ல வேண்டிய சூழலில் இருக்கிறார்கள். இது செய்திகளின் தரம் குறைந்ததற்கான முக்கியமான‌ காரணம். அதனால் ஏதாவது சொல்லியாக வேண்டிய கட்டாயத்தில் கள்ளத் தொடர்புகளையெல்லாம் சிறப்புச் செய்தியாக போட்டு அதற்கும் நான்கு பேர்களை கூட்டிக்கொண்டு வந்து உட்கார்ந்து விடுகிறார்கள். ஒரு தெருவோர டீக்கடையில் பேசுவதற்கு கூட தகுதியில்லாத நபர்களையும், செய்தியையும் எடுத்துக்கொண்டு விவாதிக்கத் தொடங்கி விடுகிறார்கள். அந்த விவாதத்தின் தரமும் டீக்கடைப் பேச்சுக்களின் தரத்தினை விட குறைவாகவே இருக்கிறது. இதற்கு எந்த தொலைக்காட்சியும் தமிழில் விதிவிலக்கல்ல. எப்போதாவது வரக்கூடிய நல்ல விவாதங்களையும், நல்ல நபர்களையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியதில்லை. ஏனெனில் 98 விழுக்காடு குப்பைதான். அதனால்தான் ஒரே செய்தியை செய்தி வாசிப்பாளர் ஒறுமுறையும், களத்திலிருக்கும் செய்தியாளர் மறுமுறையும் சொல்கிறார்கள். அதிலும் களத்திலிருக்கும் செய்தியாளர்கள் பேசுவதன் தெளிவு ஆகச்சிறப்பு.

3. திறனற்ற பணியாளர்கள் மற்றும் திறனை வெளிப்படுத்த வாய்ப்பு வழங்கப்படாத பணியாளர்கள்

ஒருவர் தான் செய்தித் தொலைக்காட்சி சேனலிலோ பணிபுரிவதாகச் சொன்ன மாத்திரத்தில் அவரை அறிவுஜீவி என்று நம்புவது இன்றைய நிலையில் மிகவும் அபத்தமானது. சமூகத்தில் இருக்கும் வெகுஜன குடிமக்களுக்கு இருக்கும் புரிதலும், தெளிவும், அறிவும் பல தொலைக்காட்சி பணியாளர்களிடம் இல்லை. இது நான் என்னளவில் அறிந்த அல்லது உணர்ந்த ஒன்று. ஒவ்வொரு தொலைக்காட்சியிலும் விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவிலேயே ஆழ்ந்த அறிவுக்கூர்மையும் அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வமும் உள்ள பணியாளர்கள் இருப்பார்கள். மற்றவர்களெல்லாம் சில டெம்ப்ளேட் கேள்வி பதில்களோடே பணி செய்து கொண்டிருப்பார்கள். அதுவே அத்தகைய நிகழ்ச்சிகளுக்கு போதுமான ஒன்று. ஒரு முப்பது நாள் இந்த விவாத நிகழ்ச்சிகளை காண்போமேயானால், நீங்களும் நானும் கூட‌ ஒரு விவாதத்தினை தொகுத்து வழங்கி விடலாம். சில டெம்ப்ளேட் கேள்விகளும் பதில்களும் போதும்.

இதனால்தான் இவர்கள் வெளியிடும் செய்திகள் மற்றும் நிகழ்ச்சிகளின் தரம் இத்தனை தரக்குறைவாக‌ இருக்கிறது. இந்த தரக்குறைவான பணியாளர்கள் இத்தனை தரக்குறைவான நிகழ்ச்சிகளை உருவாக்குகிறார்கள், அல்லது இந்த‌ தரக்குறைவான நிகழ்ச்சிகள் இத்தனை தரக்குறைவான பணியாளர்களை உருவாக்குகிறது. இரண்டில் ஒன்று அல்லது இரண்டும் உண்மை. செய்தியாளர் ஒரு செய்தியை வாசித்து விட்டு, களத்திலிருக்கும் செய்தியாளரிடம் விரிவான தகவல்களைக் கேட்கலாம் என்று அவரோடு தொடர்பை இணைப்பார். அந்த இணைப்பு தேவையே இல்லாத ஒன்றாக இருக்கும். இருந்தாலும் அந்த வசதி இருப்பதனாலேயே, அவரை நேரடியாக தொடர்பில் இணைப்பார். களத்தில் இருக்கும் செய்தியாளர் ஏதோ புதிய தகவல் ஒன்றை சொல்லப்போகிறார் என்று நாம் நினைப்போமேயானால் அங்கேதான் ட்விஸ்ட். செய்தியாளர் சொன்ன அதே செய்தியை களப்பணியாளர் மீண்டும் சொல்வார். ஒரு வித்தியாசம், செய்தி வாசிப்பாளர் தன் முன்னே எழுதியிருக்கும் செய்தியை வாசிப்பதால், வரியில் சற்று இலக்கணம் சரியாக இருக்கும். களப்பணியாளர் தானாகப் பேசுவார், அதனால் இலக்கணம் மற்றும் எந்த ஒரு விதியையும் நாம் எதிர்பார்க்கக் கூடாது. அவர் இடைவெளியில்லாமல் க‌டகடவென்று பேசினால் மட்டும் போதும். ஒரு தடவை அவர்கள் பேசும் மொழியினையும், அச்செய்தி சார்ந்து ஏதெனும் புதிய அல்லது ஆழமான தகவல் எதையாவது சொல்கிறார்களா என்று கவனித்துப்பாருங்கள். எத்தனை அபத்தமாகப் பேசுகிறார்கள் என்பது புரியும். பெரும்பாலும் இப்படி சில வரிகள் இருக்கும், ‘இங்கே நம்மால் காணமுடிகிறது’,’காலையிலிருந்தே மக்கள் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்’,’பெரும்பாலான மக்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது’

அப்படியானால் செய்தி சேனல்களையே பார்க்கக்கூடாதா? வெறென்ன வழி? பார்க்கலாம், கீழ்க்கண்ட சுய கட்டுப்பாடுகளோடு.

செய்தித் தொலைக்காட்சிகள் அளிக்கும் சில காணொளிகள் முக்கியமானது. நம்மால் அவ்வளவு செய்திகளின் காணொளிகளையும் பயணித்து பார்க்க முடியாது. அவர்களின் தொடர்பு எல்லை பெரியது. அந்த அளவில் அது முக்கியமானது. அதனால் காணொளி மற்றும் நிகழ்கால நிகழ்வுகளின் சாரத்தை அதிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளலாம். அச்செய்தி தொடர்பாக மேற்கொண்டு அறிய வேண்டுமெனில் அது நம்முடைய பொறுப்பு. உதாரண‌த்திற்கு தமிழகத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு கலவரத்தைப் பற்றிய செய்தியின் சாரத்தை அவர்களிடமிருந்து எடுத்துக் கொண்டு, அது தொடர்பான ஆழமான தகவல்களைத் தேடுவது நாமாக இருக்க வேண்டும். அதனை விட்டுவிட்டு அத்தொலைக்காட்சிக்குள்ளேயே அச்செய்தியினை புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கினால், அவர்களுடைய களத்திலிருக்கும் செய்தியாளரையே நாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்க வேண்டியதுதான். சில காலம் கழித்து நாம் அதற்கு பழகி விடுவோம் அல்லது பழக்கி விடுவார்கள்.

சரி, இப்படித்தான் செய்திகளைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமா என்றால், உண்மையாக ஆழமாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமென விரும்பினால் இதுதான் வழி. அதன் மற்றொரு பக்கமும் உண்டு. இன்றைய இணைய உலகில் ஒரு நிகழ்கால செய்தி தொடர்பாக உடனடியாகத் தேடுவோமேயானால் அது நம்மை வெற்று விவாத வலைத்தளங்களுக்குத்தான் கொண்டு செல்லும். ஆக விவாதிக்க/அறிந்துகொள்ள விரும்பும் நிகழ்கால நிகழ்வுகளை சற்று காலம் கழித்து தேடுவோமேயானால் இந்த வெற்றுக்கூச்சல் நுரைகளெல்லாம் பெரும்பாலும் அடங்கியிருக்கும், அதன் அடி ஆழத்தை தெளிவாக நன்றாகவே நோக்க முடியும். அது மட்டுமின்றி அந்நிகழ்வு அக்கால இடைவெளியில் ஒரு தெளிவை அடைந்திருக்கும். அதன் மூலம் அச்செய்தியின்னை நன்றாக புரிந்து கொள்ள முடியும். இது நிகழ்கால செய்திகளுக்கு மட்டும்தான், வரலாற்று நிகழ்வுகளுக்கு போதுமான புத்தகங்கள் போதுமான அளவில் உள்ளன. அவற்றை எடுத்து வாசிக்கலாம். ஏனென்றால் புத்தகங்கள் எந்த தொலைக்காட்சி சேனலையும் விட ஆயிரம் மடங்கு மேலானவை. அவை கடந்த காலத்திலும், நிகழ்காலத்திலும், எதிர்காலத்திலும் ஒரு சேர‌ வாழ்பவை. நம் செய்தி சேனல்களின் இன்றைய செய்தியை நாளைக்கு கூட கேட்க முடியாது!

வாசிப்பில்

தற்போது இந்த மூன்று புத்தகங்களையும் ஒரு சேர வாசித்து வருகிறேன்.

1. இந்துத்துவத்தின் பன்முகங்கள்

2. Adolf Hitler: A Life From Beginning to End

3. Pride and Prejudice

மூன்று விதமான புத்தகங்கள் ஒருசேர…

புத்தகம் 1 : சூதாடி

ரஷ்ய மொழியில் தஸ்தோயேவ்ஸ்கியால் எழுதப்பெற்று 1867 ல் வெளிவந்த‌ The Gambler நாவலின் தமிழாக்கம். தமிழாக்கம் ரா.கிருஷ்ணையா.

இந்நாவலின் மையக் கதாபாத்திரம் Alexei Ivanovich, தன்னுடைய அனுபவங்களை கூறுவது போன்ற நாவல். ரஷ்ய ஜெனரலின் குழந்தைகளுக்கு பாடம் கற்றுத் தரும் ஆசிரியராக வேலை செய்கிறான் Alexei Ivanovich. அவன் ஒருதலையாக‌ ஜெனரலின் சகோதரர் மகள் Polina மீது காதல் கொள்கிறான். அவளுக்கு அவனுடைய காதல் தெரிந்தாலும் அதனை ஏற்காமலும் மறுக்காமலும் அவனுடன் பழகி வருகிறாள். அவளுடைய சிற்றப்பாவாகிய ஜெனரலின் மனைவி இறந்துவிட்டமையால் அவரது இரண்டு குழந்தைகளைப் பராமரித்து வருகிறாள் Polina. ஜெனரல் தான் பெற்ற கடனுக்காக தன்னுடைய சொத்துக்களை de Criet யிடம் அடமானம் வைக்கிறார். அவர் ரஷ்யாவில் நோயுற்றிருக்கும் தனது பாட்டி இறப்பதன் மூலம் கிடைக்கும் பணத்தில் கடனை அடைத்து விடலாம் என நம்புகிறார்.

இதனிடையில் ஜெனரலுக்கு Blanche மீது காதல். ஆனால் அவளும் அவள் தாயும் பணமிருப்பவர்களை மட்டும் அடைய விரும்புபவர்களாக இருக்கிறார்கள். ஒருநாள் Alexei யும்  Polina வும் பூங்காவில் உலாவிக்கொண்டிருக்கையில் வம்புக்கிழுப்பதற்காக அங்கு வரும் ஒரு கோமான் தம்பதியினரை Alexei சீண்டச் செய்கிறாள். அதன் விளைவாக தன்னுடைய வேலையை இழக்கிறான் Alexei . வேலையை இழக்கக் காரணமான கோமானிடம் விவாதிக்க செல்லும் அவன் Polina  வேண்டுகோளால் அதனை செய்யாமல் விடுகிறான்.

இந்நிலையில் ரஷ்யாவிலிருந்து பாட்டி ஆரோக்கியமாக வந்து விடுகிறாள். அதனால் அனைவரும் அதிர்ச்சி அடைகிறார்கள். இந்நிலையில் அங்கிருக்கும் சூதாட்ட விடுதியினை பார்க்க செல்லும் பாட்டி அங்கிருக்கும் பரிசுகளைப் பார்த்ததும் தானும் சூதாட்டத்தில் விளையாடுகிறார். முதல் நாளில் 8000 ரூபிள்களை வெல்லும் பாட்டி ஆர்வ மிகுதியால் அடுத்தடுத்த‌ நாட்களில் தன்னுடைய ஒரு லட்சம் ரூபிள்களை இழந்து விடுகிறார். அதனால் விரக்தி அடையும் அவர் தான் வந்த சிகிச்சையைக் கூட எடுக்காமல் ரஷ்யா திரும்புகிறார்.

அதனால் ஜெனரலுக்கு பணம் ஏதும் கிடைக்காது என்று தெரிய வருகிறது. அதனால் Blanche  அவரை விட்டு பிரிந்து செல்கிறாள். அத்தோடு de Criet உம் தன்னுடைய கடன் திரும்ப வராது என ஜெனரலுடைய சொத்துக்களை ஏலம் விட முடிவு செய்கிறார். அவருக்கும் Polina மீது ஒரு வித ஈர்ப்பு. அது Polina வுக்கும் தெரியும். ஆனால் அவள் தன்னுடைய சித்தப்பாவின்  கடனுக்காக அதனைப் பொறுத்துக் கொள்கிறாள். ஆனால் கடன் திரும்ப வராததால் de Criet  அவளையும் வேண்டாமென நீங்கி செல்கிறார். அவளுக்காக அவருடைய கடன்களில் ஐம்பதாயிரத்திற்கான பத்திரங்களை ஜெனரலிடமே  விட்டுவிட்டு செல்லும் de Criet, அதனை பெற்றுக்கொள்ளும்படியும் Polina விற்கு கடிதம் எழுதிவிட்டு செல்கிறார்.

அதனால் கோபமடையும் Polina  அவருடைய ஐம்பதாயிரத்தை அவர் முகத்தில் விட்டெறிய நினைத்து Alexei யிடம் கூறுகிறாள். அதனால் வேகம் கொண்டு சூதாட்ட விடுதிக்கு செல்லும் Alexei,  இரண்டு லட்சம் ரூபிள்களை வென்று வந்து அவளிடம் ஐம்பதாயிரத்தைத் தருகிறான். திடீரென்று அவனுடைய முகத்திலேயே அதனை விட்டெறிந்து விட்டு ஓடி விடுகிறாள் Polina. இதனால் விரக்தியடைகிறான் Alexei. பின்னாளில் அவள் நோய்வாய்ப்பட்டதை அறிகிறான்.

இந்நிலையில் இவனிடம் 2 லட்சம் ரூபிள்கள் இருப்பதை அறியும் Blanche, Alexei யை மயக்கி தன்னுடன் பாரீஸ் அழைத்துச் செல்கிறாள். அங்கே ஒரு மாத காலம் அவனுடன் இருந்து அவனுடைய‌ பணம் முழுவதையும் செலவழித்து விடுகிறாள். பின்னர் அங்கு அவளைத் தேடி வரும் ஜெனரலையும் தன்னுடன் சேர்த்துக்கொண்டு விடுகிறாள்.

அதனால் அங்கிருந்து செல்லும் Alexei பிழைப்புக்காக ஒவ்வொரு சூதாட்ட விடுதியாக அழைகிறான். இருந்த ஒட்டு மொத்த பணத்தையும் அழிக்கும் அவன் பின்னொரு நாளில் Polina தன்னை உண்மையாக காதலித்ததை அறிகிறான். அப்பொழுது மீண்டும் திருந்தி வாழ்க்கையை தொடங்க வேண்டும் என எண்ணுகிறான். இருக்கும் பணத்தை வைத்து மீண்டும் சூதாடி பணத்தை வென்று வாழ்க்கையை தொடங்கவேண்டுமென எண்ணி சூதாடுகிறான். மீண்டும் இருக்கும் அனைத்தையும் இழக்கிறான்.

இந்நாவல் தஸ்தோயேவ்ஸ்கி தன்னுடைய சொந்த அனுபவங்களினைக் கொண்டு எழுதப்பட்டதாக கூறப்படுவதுண்டு. ஏனெனில் தஸ்தோயேவ்ஸ்கி ரூலெட் ஆட்டத்தில் அடிமையாகிக் கிடந்தவர். இந்நாவல் சூதால் அழியும் மூவரில் மையம் கொள்கிறது. ஒன்று பாட்டி, அடுத்தது ஜெனரல், அப்புறம் Alexei. மூவருமே சூதால் ஆரம்பத்தில் கவரப்பட்டு, பின்னர் தங்களுடைய மொத்த‌ சொத்துக்களை இழந்தவர்கள். அக்காலகட்டத்திய ரஷ்ய, பிரெஞ்சு, ஜெர்மானிய, ஆங்கிலேய‌ மக்களிடத்திலிருந்த மற்ற இன மக்கள் மீதான எண்ணங்களை சிறப்பாக வடித்திருப்பது நாவலின் சிறப்பு. 1867 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த நாவல் இன்றுக்குமான நாவலாகத் திகழ்வதே அதன் உச்சம். கண்டிப்பாக வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

100 புத்தகங்கள்

இந்த வருட இறுதிக்குள்ளாக 100 புத்தகங்களை படிப்பது என்ற மிக முக்கியமான முடிவு ஒன்றினை இன்றிலிருந்து துவங்குகிறேன். கடந்த ஆண்டே செயல்படுத்தியதுதான் என்றாலும் கடந்த ஆண்டில் நான் திட்டமிட்ட எண்ணிக்கையை அடைய முடியவில்லை. அதனால் மீண்டும் ஒரு சோதனை முயற்சி.

நான் இன்னும் வாசிப்பில் கடக்க வேண்டிய தொலைவு மிக அதிகம். அதனால் இந்த முறை புத்தகங்களை பட்டியலிடாமல் என்னிடம் இருக்கும் புத்தகங்களிலிருந்தே வாசிக்கலாம் என நினைக்கிறேன். ஒருவேளை வரும் காலங்களில் பட்டியலிட்டு வாசிக்கலாம்.

ஒவ்வொரு புத்தக வாசிப்பின் முடிவிலும் அப்புத்தகத்தினைப் பற்றிய என்னுடைய புரிதலை என்னுடைய வலைத்தளத்தில் பதிவிடுவதாகத் திட்டம்.

நன்றி.

சிங்கப்பூர் இலக்கிய முகாம் ‍ 2016

participants

ஜெயமோகன் சிங்கப்பூரில் உடனுறை எழுத்தாளர் திட்டத்தின் கீழ் இருமாதங்கள் பணியாற்றினார். பள்ளி மாணவர்களின் வாசிப்பு பழக்கத்தினை மேம்படுத்தவும், எழுதப் பயிற்சி அளிக்கவுமான ஓர் திட்டம்.

அவர் சிங்கப்பூரில் இருப்பதனால் இந்த வருட இலக்கிய முகாமை சிங்கப்பூரில் நடத்த திட்டமிட்டனர். இரண்டு நாள் நிகழ்வு. செப்டம்பர் 17 மற்றும் 18. 19ம் தேதி கண்டிப்பாக முடித்தாக வேண்டிய பணி எனக்கிருந்தது. வெள்ளிக்கிழமை இரவு பன்னிரண்டு மணி வரை வேலை செய்தேன். முடிக்க முடியவில்லை. செல்வதா இல்லை பணியைத் தொடர்வதா என பெரிய குழப்பம். இருப்பினும் செல்வது என முடிவெடுத்துவிட்டேன். மாலை ஐந்து மணிக்கு நிகழ்வு முடிந்ததும் மீண்டும் வேலையைத் தொடர்ந்து செய்தேன். இரவு பதினோரு மணி வரை. மறுநாள் காலையில் சீக்கிரம் எழுந்து மீண்டும் வேலை செய்தேன். எட்டரைக்கு முடித்துவிட்டு அடித்துப் பிடித்துக்கொண்டு ஓடினேன். இதில் ஆறுதலான விஷயம் என்னவென்றால் நிகழ்ச்சி நடைபெற்ற இடம் எனது வீட்டின் அருகில். சுமார் 1 கிலோ மீட்டர் தொலைவு. அப்படி என்னதான் இருந்தது அந்நிகழ்வில்?

மிகச்சிறந்த நிகழ்வு. மிக சிறப்பாக ஒருங்கமைத்திருந்தார்க‌ள். ஆரம்பத்தில் எனக்கு இரண்டு நாள் நிகழ்வென்பதனால் சற்றேனும் சலிப்படைந்து விடுமோ என்ற எண்ணமிருந்தது. ஆனால் முதல்நாள் கம்பராமயணப் பாடல்கள் முடிவடைந்த உடனேயே அந்த எண்ணம் முற்றாக அகன்றது. குறிப்பாக ஜெயமோகன் அவர்கள், அவ்வப்பொழுது இயல்பாக எழும் சோம்பலை இல்லாமலாக்குவதற்காக நகைச்சுவைத்துணுக்குகளை கூறிக்கொண்டே இருந்தார். அவர் மட்டுமல்லாமல் அரங்கசாமி மற்றும் குறிப்பாக ஈரோடு செந்தில் ஆகியோரது நகைச்சுவைத்துணுக்குகளும் நாள் முழுவதையும் மிகவும் மகிழ்ச்சிகரமானதாக ஆக்கிக்கொண்டே இருந்தன‌. அத்தோடு இரண்டு நாள் உணவும் மிகச்சிறப்பு. அதில் பாயாசம் உச்சம். அன்னமிட்ட நண்பருக்கு ஆயிரம் நன்றிகள்.

அடுத்து இரண்டு நாட்களின் அறிதல்கள். ஜெயமோகன் கூறுவதுபோல குறைவாகக் கூறி பின்னதை ஊகிக்கவிடுவதாகவே அமைந்தது. இந்த இரண்டு நாட்களிலும் நிகழ்வுகளின் அமர்வுகளிலும், தனிப்பட்ட உரையாடல்களிலும் நமக்கு அறிவு அளிக்கப்பட்டதைவிட அதற்கான வாயில்கள் காட்டப்பட்டன என்றே நான் எண்ணுகிறேன். உதாரணமாக கம்பராமாயணம். அதன் இனிமையின் ஒரு துளி நமக்கு புகட்டப்பட்டது. நாம் மயங்கினோம். அடுத்தது தற்போது கிடைக்கும் பதிப்புகளில் கோவைப்பதிப்பு விளக்கவுரையுடன் மிகச்சிறப்பான ஒன்று என்ற தகவல். அவ்வளவுதான். மற்றவை நம் கையில்.

அது மட்டுமின்றி சிறுகதைகள், கவிதை, வரலாறு, இலக்கியம் எனப் பல தளங்களிலும் விவாதம் நீண்டது. ஆனால் எந்த தருணத்திலும் சலிப்பே தோன்றவில்லை. அத்துனை ஆர்வமாகவும், ஈர்ப்பாகவும் இருந்தது.