Author: மகிழ்நன்

The Boss Baby – குழந்தை முதலாளி

2017 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த அனிமேஷன் திரைப்படம். 2010 ஆம் ஆண்டு இதே பெயரில் வெளிவந்த The Boss Baby என்ற புத்தகத்தினை தழுவி எடுக்கப்பட்டுள்ளது.

கதைச்சுருக்கம் இதுதான்.

கதை எதிர்காலத்தில் நடைபெறுகிறது. டிம் தன்னுடைய குழந்தைக்கு தன்னுடைய சிறு வயதுக்கதையைக் கூறுவதாகப் படம் தொடங்குகிறது. டிம் தன்னுடைய பெற்றோருக்கு ஒரே பையன். செல்லமாகவும் புத்திசாலித்தனமாகவும் வளர்ந்து வருகிறான். டிம்மின் பெற்றோர் பப்பிஸ் கார்ப் என்ற‌ நாய்க்குட்டிகளை விற்பனை செய்யும் கம்பெனியில் பணியாற்றுகின்றனர். பரபரப்பான வேலைக்கு மத்தியிலும் டிம்மிற்கான நேரத்தை அவனுடன் செலவிடுகின்றனர். இதற்கிடையில் தன் வீட்டிற்கு பிஸினஸ் சூட் உடையணிந்து வரும் ஒரு குழந்தையை மாடியிலிந்து பார்க்கிறான் டிம். அக்குழந்தை விசித்திரமாக இருப்பதைக்கண்டு விரைவாக தன்னுடைய அறையில் இருந்து கீழே வருகிறான். அதற்குள்ளாக அக்குழந்தையை அவன் பெற்றோர் அவனை டிம்மின் தம்பி என அறிமுகம் செய்கின்றனர்.

மறுபுறம், பேபி கார்ப் என்ற கம்பெனி மக்களுக்கு குழந்தைகளை டெலிவரி செய்யும் நிறுவனம் நடத்தி வருகிறது. குழந்தை வேண்டுபவர்களுக்கு குழந்தை அனுப்பி வைக்கப்படும். அப்படி அனுப்பப்பட்ட ஒரு குழந்தைதான் டிம் வீட்டிற்கு வந்த குழந்தை. வந்த வெகு சில நாட்களில், டிம்மின் பெற்றோர் அக்குழந்தையோடே அதிக நேரம் செலவிடுவதாக டிம் என்னுகிறான். தன்னுடைய தூக்க‌ நேரத்துக் கதைகளையும், பாடலையும் கூட பெற்றோர் தனக்காக தற்போது செய்வதில்லை என எண்ணுகிறான் டிம்.

அதனால் அக்குழந்தையை அதிகம் கவனிக்கும் டிம் வெகு விரைவிலேயே அக்குழந்தை சராசரிக்குழந்தை அல்ல அன்றும் அக்குழந்தையால் பெரியவர்களைப்போல் பேசவும் சிந்திக்கவும் முடியும் என்பதை அறிந்து கொள்கிறான். அக்குழந்தையிடமும் அதனைக்கூறி, அது யாரெனக் கேட்கின்றான். அக்குழந்தை தன்னை பாஸ் எனக் கூறிவிட்டு தன்னுடைய பணியில் எந்த தொந்தரவும் செய்யாமல் இருக்குமாறு டிம்மிடம் கூறுகிறது. அது மட்டுமல்லாமல் அக்குழந்தையோடு அக்கம் பக்கத்திலிருக்கும் வீடுகளிலிருக்கும் குழந்தைகள் ஒன்று சேர்ந்துகொண்டு அவ்வப்போது திட்டங்கள் தீட்டுவதையும், பெரிய‌வர்கள் இருக்கும்பொழுது குழந்தைகளைப்போல நடிப்பதையும் டிம் காண்கிறான். அவைகளும் சராசரிக் குழந்தைகள் அல்ல என்பதையும் அறிந்து கொள்கிறான்.

தன்னுடைய பெற்றோருக்கு இதனைத் தெரிவிக்க பல்வேறு வழிகளில் முயற்சிக்கிறான் டிம். ஆனால் அக்குழந்தைகளெல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து டிம்மின் முயற்சியை முறியடித்துவிடுகின்றன. இதனை நம்ப மறுக்கும் டிம்மின் பெற்றோர், டிம்மின் குழந்தைக்கு எதிரான‌ செயல்பாடுகளால் அவனை தனியறையில் அடைத்துவிடுகின்றனர். அப்போது டிம்மிடம் பேசும் அக்குழந்தை தன்னைப்பற்றிய அனைத்து உண்மைகளையும் டிம்மிடம் கூறுகிறது. பெரியவர்களிடத்தில் குழந்தைகள் மீதான அன்பு குறைந்து நாய்கள் மீதான‌ பிரியம் அதிகரித்து விட்டதாகவும், இந்நிலை தொடர்ந்தால் எதிர்காலத்தில் அனைவரும் குழந்தைகளை விரும்பாமல் நாய்களையே விரும்ப நேரிடும் என்றும் கூறுகிறது. இந்நிலையில் நாய்களை விற்பனை செய்யும் பப்பீஸ் கார்ப் நிறுவனம் புதியதாக ஒரு நாய்க்குட்டியை அறிமுகம் செய்யவிருப்பதாகவும் அதனைப் பற்றிய தகவல்களை அறிந்து செல்வதற்காகவே தான் வந்திருப்பதாகவும் கூறுகிறது.

எப்பொழுதுமே குழந்தையாக இருப்பதற்கு ஒரு விஷேச‌ பானத்தினை அருந்திக்கொண்டிருப்பதாகக் கூறும் அக்குழந்தை, தான் பிறக்கும் பொழுதே பெரியவர்களுக்கான குணாதிசயங்களோடு பிறப்பதாகவும் கூறுகிறது. மேலும் அந்த பானத்தினை அருந்தாமல் விட்டுவிட்டால் தான் சாதாரணக் குழந்தையாகிவிடுவேனென்றும் கூறுகிறது. டிம்மின் பெற்றோர் பப்பீஸ் கார்ப்பில் வேலை செய்வதால் தனக்கு உதவும்படி டிம்மிட‌ம் கேட்கிறது. தன்னுடைய வேலையை முடித்துவிட்டால், தான் பேபி கார்ப் கம்பெனியில் பாஸ் ஆகிவிடுவேன் என்றும், மேலும் டிம் வீட்டிலுரிந்து சென்று விடுவதாகவும் கூறுகிறது. டிம் அதற்கு ஒப்புக்கொண்டு அப்புதிய‌ நாய்க்குட்டி பற்றிய தகவல்களைப் பெறுவதற்கு உதவுகிறான். இக்காலகட்டத்தில் இயல்பாகவே இருவரிடத்திலும் பாசம் ஏற்பட்டுவிடுகிறது. தான் வந்த வேலை முடிந்த பின்னர் பாஸ் குழந்தை திரும்பிச் சென்று விடுகிறது. ஆனால் இருவரும் மற்ற‌வரை நினைத்துக்கொண்டிருக்கின்றனர். இறுதியில் பாஸ் குழந்தைக்கு டிம் தன்னோடு வந்து இருக்கும்படி கடிதம் எழுதுகிறான். மீண்டும் குழந்தையாகி டிம்மிடம் வந்து சேருகிறது பாஸ் குழந்தை.

இப்படத்தினைப் பற்றிய என்னுடைய பார்வை அடுத்த பதிவில்.

சட்டத்தை நிறைவேற்றுபவர்களின் ஆட்சி

தமிழக,இந்திய‌ அரசியல் தொடர்பான எந்த ஒரு நிகழ்வையும் வரலாற்றுத்தகவல்களோடு அணுகவேண்டும், அன்றாட‌ வெற்று அரசியல் கூப்பாடுகளுக்கு செவி மடுக்கக்கூடாது என்ற நினைப்பு எனக்கு எப்பொழுதும் உண்டு. அதனால் பெரும்பாலான‌ நிகழ்கால அரசியல் விவாதங்களில் என்னுடைய கவனத்தை முற்றிலுமாக நான் தவிர்த்து விடுவதுண்டு. கடந்த ஒரு மாதங்களில் ஏதேனும் ஓர் ஊடகத்தில் வெளிவந்த விவாதங்களை ஒட்டுமொத்தமாக தொகுத்துப் பாருங்கள். அவையெல்லாம் வெற்றுக் குப்பைகள், அன்றன்றைய சொறிதலுக்கு மட்டுமேயானவை என்பது தெரியும். அதன் காரணமாகவே இந்த வெற்று நுரை கொப்புளிக்கும் சமயத்தில் நான் அவற்றில் கவனம் செலுத்துவதில்லை.

உண்மையிலேயே அவை முக்கியமானவையா இருக்கும்பட்சத்தில் அவை கண்டிப்பாக நீடிக்கும். நுரையொழிந்த பின்னர் ஆழப்புரிந்து கொள்ளலாம். கடந்த சில ஆண்டுகளாக நான் பின்பற்றும் முறை இதுவே.

அந்த விதத்தில், சமீபத்திய சசிகலா மற்றும் அவர்களது குடும்பத்தினர் மீதான‌ வருமான வரித்துறையின் திடீர் சோதனை தொடர்பாக தோன்றிய‌ எண்ணங்கள் இவை. இந்த ரெய்டு நடந்தது க‌டந்த 2017 நவம்பர் மாதம். இதனை எழுதும் இப்போது வரை பத்து மாதங்கள் முடிந்து விட்டது. இதுவரை என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது என்று யோசித்திருக்கிறோமா? யோசிக்க வேண்டியதில்லை. உருப்படியாக எந்த ஒரு நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. 187 இடங்களில் நடத்தப்பட்ட சோதனை இந்திய வரலாற்றின் மிகப்பெரும் சோதனைகளில் ஒன்று எனக் கூறப்படுகிறது.

இதில் மிகவும் அப்பட்டமாக தெரியும் ஒரு விஷயம் என்பது இது முற்றிலும் அதிகார துஷ்பிரயோகம் என்பதுதான். சசிகலா குடும்பத்தினரை அல்லது அதிமுக அதிகார வர்க்கத்தின் முக்கிய நபர்களை சிக்க வைத்து அதன் மூலமாக தமது அதிகாரங்களை அல்லது விருப்புகளை மறைமுகமாக செயல்படுத்த‌ மத்திய அரசு செய்யும் முயற்சிதானே இது.

இதில் நான் மிகவும் வருத்தமடையக் காரணம், நாம் அரசியலமைப்புச்சட்டத்தின் மீது கொண்டுள்ள அடிப்படையை நம்பிக்கையை இது போன்ற செயல்பாடுகள் நிலைகுலையச் செய்கிறது. பாரதிய ஜனதா கட்சியோ, இல்லை காங்கிரஸ் கட்சியோ இதுபோன்ற ஒரு செயலினை செய்திருந்தால், எனக்குக் கவலையில்லை. செய்தது இந்திய‌ அரசு.

ஒருவேளை உண்மையிலேயே வருமான வரித்துறையின் சோதனையின் நோக்கம், வரி ஏய்ப்பு செய்வதைக் கண்டுபிடிப்பதாக இருந்தால் அது தொடர்பான நடவடிக்கைகளை, சோதனை செய்த வேகத்தில் பத்தில் ஒரு பங்காவது செய்ய வேண்டும்தானே! ஏன் செய்யவில்லை?

தன்னாட்சி பெற்ற அனைத்து அதிகார அமைப்புகளையும் தனது ஆதரவாளர்களால் நிரப்பு தன் விருப்பப்படி செயல்பட வைக்கிறது மத்திய அரசு. நண்பர்களே இது எத்தனை மோசமான ஒரு செயல்பாடு? இந்திய அரசியல் சட்டம் தன்னாட்சி பெற்ற அமைப்புகளை உருவாக்கியதன் நோக்கம் அரசியல் காரணங்களுக்காக அவை எக்காரணத்தாலும் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது என்பதனால்தானே? தேர்தல் ஆணையம்,ரிசர்வ் வங்கி, நீதிமன்றம் போன்றவை அவ்வாறுதானே உருவாக்கப்பட்டன.

நன்றாக சிந்தித்துப்பாருங்கள். பாரதிய ஜனதா ஆட்சி நடைபெறும் போது ஏதாவது பாரதிய ஜனதா கட்சித் தலைவர்களின் இல்லங்களிலோ, நிறுவனங்களிலோ வரிச்சோதனை நடத்தப்படுகிறதா? இல்லை. சரி காங்கிரஸ் ஆட்சிக்காலத்தின் போது யாராவது காங்கிரஸ் தலைவர்கள் வீடு அல்லது நிறுவனங்களில் வரிச்சோதனை நடத்தப்படுகிறதா? இல்லை. ஒருவர் மற்றவர் மீது சோதனை நடத்திக்கொள்கிறார்கள். ஏதோ ஒரு விதத்தில் சமரசம் செய்து கொள்கிறார்கள். அரசியல்வாதிகள் தொடர்பாக‌ நடைபெற்ற சோதனைகளின் எண்ணிக்கையையும், எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகளின் எண்ணிக்கையும் ஒப்பிட்டுப்பார்த்தால் இவர்கள் எவ்வளவு கீழ்த்தரமாக செயல்படுகிறார்கள் என்பது தெரியும். இவர்கள் யாரை ஏமாற்றுகிறார்கள்? உங்களையும் என்னையும்தானே? ஒரு கட்சியின் ஆட்சியில், எதிர்க்கட்சி மீது நடத்தப்படும் சோதனை என்பது இயல்பானதுதான் என நம்மையும் இவர்கள் இவர்களின் தொடர் செய‌ல்பாடுகள் மூலம் ஏதோ ஒருவிதத்தில் நம்ப வைக்கிறார்கள் தானே?

யாராவது ஏதாவது ஒரு அரசியல்வாதி மீது நடத்தப்பட்ட வரிச்சோதனையின் மீது இதுவரை எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் என்ன என்று கேட்டுப்பாருங்கள். பதில் கூற மாட்டார்கள் அல்லது ஏதாவது ஒரு வெற்றுப் பதிலைக் கூறுவார்கள். ஆட்சியாளர்களிடம் கேளுங்கள், அது அவ்வமைப்பின் தன்னாட்சி செயல்பாடு. அதில் அரசு தலையிட முடியாது என்று விளக்கம் கூறுவார்கள். சரி இவர்கள் தானே ஆட்சியாளர்கள்? அந்த தன்னாட்சி அமைப்புகள் குறிப்பிட்ட கால அளவிற்குள் நடவடிக்கை எடுக்கும் வண்ணம் அவ்வமைப்புகளில் மாற்றத்தை கொண்டு வருவார்களா? மாட்டார்கள். ஏனெனில் அதை இயக்குவதே இவர்கள்தான். அதில் மாற்றம் என்பது இவர்களை இவர்களே மாட்டி விடுவது. எப்படி செய்வார்கள்? காங்கிரஸ், பாஜக என யாரும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல.

நண்பர்களே, இங்கே நடைபெறுவது சட்டத்தின் ஆட்சி அல்ல. சட்டத்தை நிறைவேற்றுபவர்களின் ஆட்சி.

சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் – ஜெயகாந்தன்

நீண்ட நாட்களாக கேள்விப்பட்டுக்கொண்டு இருந்த, ஆனால் வாசித்திராத ஒரு நாவல். ஜெயகாந்தன் அவர்களால் எழுதப்பெற்று தொடர்கதையாக வெளிவந்தது.

கதை நாயகி கங்கா பாலியல் ரீதியாகப் எதிர்பாராமல் பாதிக்கப்படுகிறாள். அதன் காரணமாக அவள் வாழ்வில் எதிர்கொள்ளும் நிகழ்வுகளே நாவலின் சுருக்கம். கங்கா முற்போக்கிற்கும், பிற்போக்கிற்கும் இடையில் அல்லாடும் ஒரு பெண். இந்நாவல் வெளிவந்தது 1970. பெண் கல்வி, வேலைக்கு செல்வது தொடர்பாக தீவிர விவாதங்கள் நடைபெற்ற கால கட்டம் அது. ஒரு தரப்பில் பெண் கல்வி கற்கச் செல்வதும், வேலைக்கு செல்வதும் ஒழுக்கக்கேட்டினை உருவாக்கும் என தீவிரமாக முன்வைக்கப்பட்டது. மறுதரப்பில் அதற்கு எதிரான ஆதரவுக் கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்பட்டன‌. அச்சூழ்நிலையில் வெளிவந்த இந்நாவல் அது தொடர்பான பல்வேறு விவாதங்களை உருவாக்கியது. இந்நூலைப் பற்றிய‌ ஓர் விமரிசனக் கட்டுரையில் எழுத்தாளர் ஜெயமோகன், அக்காலகட்டத்தில் உருவான அத்தகைய‌ கருத்து மோதல்கள் இந்நாவல் மீதான உண்மையான ஆழமான வாசிப்பினை மழுங்கச்செய்துவிட்டதாகவும், இந்நூல் மீள்வாசிப்பு செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் தன்னுடைய ஆதங்கத்தை பதிவு செய்துள்ளார்.

இருப்பினும் இந்நாவல் அக்காலத்தில் மிகப்பிரபலம் அடைந்தது. இந்நாவல், இதே பெயரில் பின்னாளில் திரைப்படமாகவும் எடுக்கப்பட்டது. அக்காலகட்டதின் பின்புலத்தை ஏற்கனவே வாசிப்பின் மூலமாகவோ அல்லது அனுபவத்தின் மூலமாகவோ அறிந்த ஒருவருக்கு இந்நாவல் காட்டும் சித்திரம் வேறாக இருக்குமென நினைக்கிறேன். இந்நூலை வாசித்த பின்னர் இந்நூல் தொடர்பான பல்வேறு விமரிசன‌ங்களை வாசித்தேன். பல்வேறு பட்ட கோணங்களில் பல்வேறு விமரிசனங்கள். வாசிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

ஜெயமோகனுடைய தளத்தில் இந்நூல் தொடர்பான பல்வேறு கட்டுரைகள் உள்ளன. சில இங்கே.

https://www.jeyamohan.in/98338
https://www.jeyamohan.in/98456

தற்கொலைக் குறுங்கதைகள் – அராத்து

அராத்து அவ்வப்போது ஃபேஸ்புக்கில் எழுதிய குறுங்கதைகளை உயிர்மை பதிப்பகம் நூலாக வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். எதேச்சையாக கண்ணில் பட்ட நூல், இந்நூலின் வெளியீட்டு விழாவில் சாருவும், ஜெயமோகனும் கலந்துகொண்ட நினைவு. அதனால் இப்புத்தகத்தை வாசிக்கலாம் என நினைத்து எடுத்து வந்தேன்.

ஒட்டுமொத்த நாவலின் பெரும்பான்மை பேசுபொருள் உடலுறவு. காமம் அல்ல. இதற்கு பாலுறவுக் கதைகளாகவே வெளியிடப்படும் கதைகள் எவ்வளவோ பரவாயில்லை. அவர்கள் அவர்களுடைய கதைகளை உலகத்தர நாவல் என்றோ அல்லது தமிழின் முதல் ஃபோர்னோ நாவல் என்றோ இன்ன பிற என்றோ விளக்குவதில்லை, இந்நாவாலைப்போல். ஒரு ஒப்பீட்டுக்கு சொல்வதானால் நூற்றுக்கு ஐந்து மதிப்பெண்கள் தரலாம். அந்த ஐந்து மதிப்பெண்களும், ஆங்காங்கே விரவியிருக்கும் ஒரு சில வார்த்தை விளையாட்டுகளுக்காக. உதாரணமாக கதைசொல்லியே வாசகனாக வெளியே வந்துவிட்டு மீண்டும் உள்ளே செல்வது, எழுத்தாளர்களின் உலகிற்குள் பிரவேசிப்பது போன்றவை. ஆனால் அதிலுள்ள மற்றொரு பிரச்சினை அராத்து ஒரு தருணத்தில் இம்முறையைக் கண்டுகொள்கிறார். அதன் பின்னர் பெரும்பாலான கதைகளில் இதே டெம்ப்ளேட்கள்.

இதற்கெல்லாம் உச்சம், சாரு அவர்களது முன்னுரை. ஏன் இத்தனை அபத்தமான நூலுக்கு இத்தனை பெரிய முன்னுரை. அவரே கூறியிருக்கிறார் ஒருவர் மற்றவரை உயர்த்திப்பிடிக்க முடியாதென்று. உண்மை. அப்புறம் எதற்காக இந்த‌ நாவலுக்கு இத்தனை உயர்வான முன்னுரை.

எந்த எழுத்தும் நல்ல எழுத்தே, எந்த வாசிப்பும் நல்ல வாசிப்பே என கருதுபவன் நான். இந்நூல் அராத்து எதிர்காலத்தில் ஒரு சிறந்த நூலை எழுதுவதற்கான முயற்சியாக அமையட்டும். வாசகர்களுக்கு எப்படி ஒரு நூலை எழுதக்கூடாது என்பதற்கான அறிதலாக இருக்கட்டும்.

தரம் தாழும் செய்திகள்

 

செய்திகளை செய்தி சானல்களின் வழியாக அறிந்து கொள்ள முயலக்கூடாது என்பது நான் 24 மணி நேர செய்தி சானல்கள் வந்த சில காலங்களிலேயே எடுத்த முடிவு. இருப்பினும் கலைஞர் மரணித்த நாளின் நேரலை நிகழ்வுகளைப் காண்பதற்காக‌ செய்தி சானல்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

காலை சில மணி நேரங்களுக்கு வெறும் பின்னணி இசையுடன் மட்டும் ராஜாஜி ஹாலில் நடைபெற்ற நிகழ்வுகள் ஒளிபரப்பப்பட்டன. சில மணி நேரங்களிலேயே அனைத்து செய்திச்சேனல்களிலும் நெறியாளரும், பத்திரிக்கையாள‌ர், அரசியல் செயல்பாட்டாளர், சமூக ஆர்வலர் என்ற பெயரில் உள்ளவர்களும் விவாதிக்கத்தொடங்கி விட்டார்கள். நானும் எந்தச்சேனலில் விவாதமில்லாமல் ஒளிபரப்பு செய்கிறார்களோ அந்த சேனலுக்கு மாற, அவர்களும் மேற்சொன்ன‌ நபர்களோடு விவாதிக்கத் தொடங்க‌, நானும் நபர்கள் விவாதிக்காத சேனலுக்கு மாறி கடைசியில் எல்லா சேனல்களுமே இன்ன பிற நபர்களாகிவிட எந்த சேனலில் அதிகபட்ச திரையளவில் நிகழ்வுகளை ஒளிபரப்புகிறார்களோ அங்கே நிலைகொண்டேன். தொலைக்காட்சியின் ஒலியளவை பூஜ்யமாக்கிக் கொண்டேன்.

அந்த இன்ன பிற நபர்கள் பேசிய விவரங்கள், மற்றும் அவர்கள் பேச்சின் தரம் அவர்களைப் பொறுத்து இருந்தது, அல்லது அவர்களின் பேச்சின் தரத்திற்கே அவர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் பேசிய விவாதங்களை சில மணித்துளிகள் கவனித்தேன். அதன் உள்ளடக்கத்தினை விவாதிக்க அல்லது ஆராய தனிக்கட்டுரை எழுதவேண்டும். அதனால் அது இப்போதைக்கு வேண்டாம்.

ஆனால் என்னுடைய ஆதங்கம் எல்லாம் இந்த அளவிற்கு தரம் குறைவானவ‌ர்களை, அல்லது தரம் இல்லாதவர்களை ஏன் தொலைக்காட்சிகள் விவாததிற்கு தேர்வு செய்கிறார்கள் அல்லது அழைக்கிறார்கள் என்பதாகவே இருந்த‌து. ஆனால் அப்படி எந்த அளவுகோலும் இல்லை என்ப‌துதான் உண்மை. சரி விவாதம் அல்லாத மற்ற நிகழ்ச்சிகளின் குறிப்பாக செய்திகளின் தரம் எவ்வாறு இருக்கிறது என்று பார்த்தேன். அவையும் அப்படியே. ஏன் இந்த அளவிற்கு தரம் தாழ்ந்து போய்விட்டன நம் செய்திகள் அல்லது நம் செய்தி சேனல்கள்?

இவற்றிற்கான காரணங்கள் மற்றும் இவற்றை நாம் எவ்வாறு எதிர்கொள்ளலாம் அல்லது கையாளலாம் என‌ நான் இவற்றைத் தொகுத்துக்கொள்கிறேன்.

  1. வியாபார போட்டி
  2. 24 மணி நேர செய்திகளுக்கான தேவை
  3. திறனற்ற பணியாளர்கள் மற்றும் திறனை வெளிப்படுத்த வாய்ப்பு வழங்கப்படாத பணியாளர்கள்

1. வியாபார போட்டி

ஒரு தொலைக்காட்சி சேனலுக்கான உரிமையை பெறுவதில் தொடங்கி, அதனை நடத்துவது வரை எத்துனை செலவு பிடிக்கக் கூடிய காரியம் என்பது அத்துறையில் சற்றேனும் அறிதல் உள்ளவர்களுக்குப் புரிந்த ஒன்று. இத்தனை கோடிகளை செலவு செய்துவிட்டு, நீண்டகால சமூக‌ பயன‌ளிக்கக் கூடிய‌ சேவைகளை மட்டும் செய்கிறோம் என்று நடத்துவார்களேயானால் அது பொதிகைத் தொலைக்காட்சியைப் போல ஆகிவிடும். சில காலத்தில் அதனையும் மூட வேண்டியிருக்கும். எதார்த்தம் இதுவே. அதனால் செய்தி சேனல்கள் சமூகத்திற்கு தனிப்பட்ட முறையில் மிகப்பெரிய பங்களிக்கிறார்கள் என்ற எண்ணத்தை முதலில் நாம் விட்டுவிட வேண்டும்.அவர்கள் நடத்துவது செய்தி நிறுவனங்கள். நிறுவனங்களை அடிக்கோடிடுக. அவ்வளவுதான்.

செய்தியே இல்லாத பொழுது மூத்திர சந்தின் அவலநிலையை சிறப்புச் செய்தியாக வெளியிடுவார்கள். வெறொரு செய்தி கிடைத்துவிட்டால், மூத்திர சந்தினை அப்படியே விட்டுப் போய்விடுவார்கள். அவர்கள் மூத்திர சந்தினை சுத்தப்படுத்த வேண்டுமென நாம் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவர்கள் சொல்வதுப‌டி அவர்கள் சமூக மாற்றத்திற்கான ஒரு நிகழ்ச்சியை படைக்கிறார்களென்றால், அந்நிகழ்ச்சிக்கு அடுத்த ஒருமுறையாவது அந்த மூத்திர சந்தின் நிலையினை விவாதிக்க அல்லது செய்தியாக்க வேண்டும் தானே? அப்பொழுதுதானே அவர்கள் காட்டும் சமூக அக்கறை உண்மையானது. இல்லையென்றால் அந்த மூத்திர சந்தில் மூத்திர சந்தில் மூத்திரம் இருக்க வருபவன் போலத்தானே அவர்களும். இருவருமே தேவை வந்த‌ பொழுது மூத்திர சந்துக்கு வந்துவிட்டு போய்விடுகிறார்கள். அதற்குப் பின்னர் மூத்திர சந்தினை எண்ணுவதேயில்லை. அவன் பரவாயில்லை. தான் சமூக நீதியைக் காக்கும் பணியை செய்கிறேன் என்றோ, சமூகத்தினை மேம்படுத்துகிறேன் என்றோ கூறிக்கொள்வதில்லை.

சரி, தகவலுக்கு வருவோம். எந்தவொரு எதிர்கால விளைவுக்கும் அதற்கு முந்தைய காலத்தின் சில அல்லது பல‌ நிகழ்வுகள் காரணமாய் இருக்கும். ஆனால் அந்த கடந்தகால செயலின் காரணி, இந்த எதிர்கால செயலுக்காகத் திட்டமிட்டு அந்த செயலை செய்வதில்லை. நாமும் இன்று செய்யும் ஒரு செயல் நாளைய சமூகத்தின் மாற்றத்திற்கு ஏதோவொரு விதத்தில் காரணியாக இருக்கும். தனி நபர் மட்டுமல்லாமல், ஒவ்வொரு துறையும் செய்யும் செயல்களும் அவ்வாறே.

உதாரணமாக அதிகமான கல்வி நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி அளித்தால், அதன் மூலம் அதிக இடங்கள் உருவாகி அது சமூகத்தின் கீழ் நிலையிலுள்ள மாணவர்கள் கல்லூரி வருவதற்கான வாய்ப்பை உருவாக்கும் என்ற நோக்கில் பலநூறு கல்வி நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்டது. சமூகத்தின் கீழ்நிலையிலுள்ள பல‌ மாணவர்கள் கல்லூரியில் சேர்ந்தார்கள். ஆனால் கல்லூரிகளின் தரமும், கல்லூரி ஆசிரியர்களின் தர‌மும் கீழே போனது. ஒரு செயலின் விளைவு, நாம் விரும்பியபடி நடைபெறலாம், அல்லது நடைபெற்றதாக நாம் எண்ணிக்கொள்ளலாம். அத்தோடு புதியதாக ஒன்றும் நடக்கலாம், அதற்கு இந்த செயல் காரணமாக இருக்கலாம். இந்த அளவில்தான் இன்றைய செய்தி தொலைக்காட்சிகளினைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அவர்கள் நிறுவனத்தினை நடத்துகிறார்கள். எதிர்கால சமூக மாற்றத்தில் இவர்களுடைய செயல்களும் ஒரு காரணியாக இருக்கலாம், இல்லாமலும் இருக்கலாம். அத‌னால் இவர்கள் அந்த சமூக மாற்றத்திற்காகவே அவர்களுடைய பணியினை செய்வதாக நாம் நினைக்க வேண்டியதில்லை.

2. 24 மணி நேர செய்திகளுக்கான தேவை

ஒரு நாளைய செய்திகளை அரை மணி நேரத்திற்காக சுருக்கியவர்கள், இப்பொழுது அரை மணி செய்தியினை நாள் முழுவதும் சொல்ல வேண்டிய சூழலில் இருக்கிறார்கள். இது செய்திகளின் தரம் குறைந்ததற்கான முக்கியமான‌ காரணம். அதனால் ஏதாவது சொல்லியாக வேண்டிய கட்டாயத்தில் கள்ளத் தொடர்புகளையெல்லாம் சிறப்புச் செய்தியாக போட்டு அதற்கும் நான்கு பேர்களை கூட்டிக்கொண்டு வந்து உட்கார்ந்து விடுகிறார்கள். ஒரு தெருவோர டீக்கடையில் பேசுவதற்கு கூட தகுதியில்லாத நபர்களையும், செய்தியையும் எடுத்துக்கொண்டு விவாதிக்கத் தொடங்கி விடுகிறார்கள். அந்த விவாதத்தின் தரமும் டீக்கடைப் பேச்சுக்களின் தரத்தினை விட குறைவாகவே இருக்கிறது. இதற்கு எந்த தொலைக்காட்சியும் தமிழில் விதிவிலக்கல்ல. எப்போதாவது வரக்கூடிய நல்ல விவாதங்களையும், நல்ல நபர்களையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியதில்லை. ஏனெனில் 98 விழுக்காடு குப்பைதான். அதனால்தான் ஒரே செய்தியை செய்தி வாசிப்பாளர் ஒறுமுறையும், களத்திலிருக்கும் செய்தியாளர் மறுமுறையும் சொல்கிறார்கள். அதிலும் களத்திலிருக்கும் செய்தியாளர்கள் பேசுவதன் தெளிவு ஆகச்சிறப்பு.

3. திறனற்ற பணியாளர்கள் மற்றும் திறனை வெளிப்படுத்த வாய்ப்பு வழங்கப்படாத பணியாளர்கள்

ஒருவர் தான் செய்தித் தொலைக்காட்சி சேனலிலோ பணிபுரிவதாகச் சொன்ன மாத்திரத்தில் அவரை அறிவுஜீவி என்று நம்புவது இன்றைய நிலையில் மிகவும் அபத்தமானது. சமூகத்தில் இருக்கும் வெகுஜன குடிமக்களுக்கு இருக்கும் புரிதலும், தெளிவும், அறிவும் பல தொலைக்காட்சி பணியாளர்களிடம் இல்லை. இது நான் என்னளவில் அறிந்த அல்லது உணர்ந்த ஒன்று. ஒவ்வொரு தொலைக்காட்சியிலும் விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவிலேயே ஆழ்ந்த அறிவுக்கூர்மையும் அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வமும் உள்ள பணியாளர்கள் இருப்பார்கள். மற்றவர்களெல்லாம் சில டெம்ப்ளேட் கேள்வி பதில்களோடே பணி செய்து கொண்டிருப்பார்கள். அதுவே அத்தகைய நிகழ்ச்சிகளுக்கு போதுமான ஒன்று. ஒரு முப்பது நாள் இந்த விவாத நிகழ்ச்சிகளை காண்போமேயானால், நீங்களும் நானும் கூட‌ ஒரு விவாதத்தினை தொகுத்து வழங்கி விடலாம். சில டெம்ப்ளேட் கேள்விகளும் பதில்களும் போதும்.

இதனால்தான் இவர்கள் வெளியிடும் செய்திகள் மற்றும் நிகழ்ச்சிகளின் தரம் இத்தனை தரக்குறைவாக‌ இருக்கிறது. இந்த தரக்குறைவான பணியாளர்கள் இத்தனை தரக்குறைவான நிகழ்ச்சிகளை உருவாக்குகிறார்கள், அல்லது இந்த‌ தரக்குறைவான நிகழ்ச்சிகள் இத்தனை தரக்குறைவான பணியாளர்களை உருவாக்குகிறது. இரண்டில் ஒன்று அல்லது இரண்டும் உண்மை. செய்தியாளர் ஒரு செய்தியை வாசித்து விட்டு, களத்திலிருக்கும் செய்தியாளரிடம் விரிவான தகவல்களைக் கேட்கலாம் என்று அவரோடு தொடர்பை இணைப்பார். அந்த இணைப்பு தேவையே இல்லாத ஒன்றாக இருக்கும். இருந்தாலும் அந்த வசதி இருப்பதனாலேயே, அவரை நேரடியாக தொடர்பில் இணைப்பார். களத்தில் இருக்கும் செய்தியாளர் ஏதோ புதிய தகவல் ஒன்றை சொல்லப்போகிறார் என்று நாம் நினைப்போமேயானால் அங்கேதான் ட்விஸ்ட். செய்தியாளர் சொன்ன அதே செய்தியை களப்பணியாளர் மீண்டும் சொல்வார். ஒரு வித்தியாசம், செய்தி வாசிப்பாளர் தன் முன்னே எழுதியிருக்கும் செய்தியை வாசிப்பதால், வரியில் சற்று இலக்கணம் சரியாக இருக்கும். களப்பணியாளர் தானாகப் பேசுவார், அதனால் இலக்கணம் மற்றும் எந்த ஒரு விதியையும் நாம் எதிர்பார்க்கக் கூடாது. அவர் இடைவெளியில்லாமல் க‌டகடவென்று பேசினால் மட்டும் போதும். ஒரு தடவை அவர்கள் பேசும் மொழியினையும், அச்செய்தி சார்ந்து ஏதெனும் புதிய அல்லது ஆழமான தகவல் எதையாவது சொல்கிறார்களா என்று கவனித்துப்பாருங்கள். எத்தனை அபத்தமாகப் பேசுகிறார்கள் என்பது புரியும். பெரும்பாலும் இப்படி சில வரிகள் இருக்கும், ‘இங்கே நம்மால் காணமுடிகிறது’,’காலையிலிருந்தே மக்கள் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்’,’பெரும்பாலான மக்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது’

அப்படியானால் செய்தி சேனல்களையே பார்க்கக்கூடாதா? வெறென்ன வழி? பார்க்கலாம், கீழ்க்கண்ட சுய கட்டுப்பாடுகளோடு.

செய்தித் தொலைக்காட்சிகள் அளிக்கும் சில காணொளிகள் முக்கியமானது. நம்மால் அவ்வளவு செய்திகளின் காணொளிகளையும் பயணித்து பார்க்க முடியாது. அவர்களின் தொடர்பு எல்லை பெரியது. அந்த அளவில் அது முக்கியமானது. அதனால் காணொளி மற்றும் நிகழ்கால நிகழ்வுகளின் சாரத்தை அதிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளலாம். அச்செய்தி தொடர்பாக மேற்கொண்டு அறிய வேண்டுமெனில் அது நம்முடைய பொறுப்பு. உதாரண‌த்திற்கு தமிழகத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு கலவரத்தைப் பற்றிய செய்தியின் சாரத்தை அவர்களிடமிருந்து எடுத்துக் கொண்டு, அது தொடர்பான ஆழமான தகவல்களைத் தேடுவது நாமாக இருக்க வேண்டும். அதனை விட்டுவிட்டு அத்தொலைக்காட்சிக்குள்ளேயே அச்செய்தியினை புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கினால், அவர்களுடைய களத்திலிருக்கும் செய்தியாளரையே நாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்க வேண்டியதுதான். சில காலம் கழித்து நாம் அதற்கு பழகி விடுவோம் அல்லது பழக்கி விடுவார்கள்.

சரி, இப்படித்தான் செய்திகளைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமா என்றால், உண்மையாக ஆழமாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமென விரும்பினால் இதுதான் வழி. அதன் மற்றொரு பக்கமும் உண்டு. இன்றைய இணைய உலகில் ஒரு நிகழ்கால செய்தி தொடர்பாக உடனடியாகத் தேடுவோமேயானால் அது நம்மை வெற்று விவாத வலைத்தளங்களுக்குத்தான் கொண்டு செல்லும். ஆக விவாதிக்க/அறிந்துகொள்ள விரும்பும் நிகழ்கால நிகழ்வுகளை சற்று காலம் கழித்து தேடுவோமேயானால் இந்த வெற்றுக்கூச்சல் நுரைகளெல்லாம் பெரும்பாலும் அடங்கியிருக்கும், அதன் அடி ஆழத்தை தெளிவாக நன்றாகவே நோக்க முடியும். அது மட்டுமின்றி அந்நிகழ்வு அக்கால இடைவெளியில் ஒரு தெளிவை அடைந்திருக்கும். அதன் மூலம் அச்செய்தியின்னை நன்றாக புரிந்து கொள்ள முடியும். இது நிகழ்கால செய்திகளுக்கு மட்டும்தான், வரலாற்று நிகழ்வுகளுக்கு போதுமான புத்தகங்கள் போதுமான அளவில் உள்ளன. அவற்றை எடுத்து வாசிக்கலாம். ஏனென்றால் புத்தகங்கள் எந்த தொலைக்காட்சி சேனலையும் விட ஆயிரம் மடங்கு மேலானவை. அவை கடந்த காலத்திலும், நிகழ்காலத்திலும், எதிர்காலத்திலும் ஒரு சேர‌ வாழ்பவை. நம் செய்தி சேனல்களின் இன்றைய செய்தியை நாளைக்கு கூட கேட்க முடியாது!

தண்ணீர்

சமீபத்தில் என்னை மிகவும் பாதித்த புகைப்படம் இது. நெல் வயலுக்கு டிராக்டரில் கொண்டுவந்து நீர் பாய்ச்சுகிறார்கள் இல்லை ஊட்டுகிறார்கள். தமிழகத்தின் தேனி மாவட்டத்தில்தான் இந்த நிலை. கேரள எல்லையை ஒட்டி மேற்கு மலைத்தொடருக்கு அருகே இருக்கும் மாவட்டத்திலேயே இந்நிலையென்றால் மற்ற மாவட்டங்களின் நிலைகளை சொல்லித்தெரிய வேண்டியதில்லை.

தண்ணீரைக் காசு கொடுத்து வாங்கிக்குடிப்பதையே மிகப்பெரிய ஆச்சரியமாகப் பார்த்தவன் நான். நெல்வயலுக்கு நீர் ஊட்டுவதைப் பார்க்கும்பொழுது இனம்புரியாத வலி இந்த நெஞ்சுக்குள்.

எப்பொழுதாவது எங்கள் கிராமத்தில் இருந்து சென்னைக்கோ அல்லது பிற ஊர்களுக்கோ செல்லும் பொழுது வழியில் பேருந்து எங்காவது நிற்கும்பொழுது அண்டாவில் குடிநீர் வைத்திருப்பார்கள், ஒரு சங்கிலி டம்ளரோடு. அதைத்தான் பெரும்பாலும் எல்லோரும் குடிப்பார்கள். யாராவது ஒரு சிலர் குடிநீர் பாட்டிலை வாங்குவார்கள். அவர்களை ஆச்சரியமாகப் பார்ப்பேன். அவர்கள் தங்களை மேன்மை பொருந்திய மக்களாக நினைத்திருப்பார்களோ என்னவோ? குடிக்கும் நீரை காசு குடுத்து வாங்குவார்களா என்ன என்று எனக்குத் தோன்றும்.

ஆனால் இன்று நிலைமை அப்படியா என்ன? எந்த இடத்திலும் அண்டாவும் இல்லை, தண்ணீரும் இல்லை. ஆனால் குடிநீர் பாட்டில்கள் இருக்கின்றன. யாரைக் குற்றம் கூற முடியும்? எல்லோர் பக்கமும் அவரவர் நியாயங்கள், காரணங்கள். வாழ்க குடிநீர் பாட்டில் கம்பெனிகள்.

ஐக்கிய நாடுகள் சபை சமீபத்தில் வெளியிட்டுள்ள குடிநீர் பற்றாக்குறை தொடர்பான அறிக்கையின்படி உலகின் பதினோரு நகரங்கள் விரைவில் நீரற்ற நிலைக்கு செல்லப் போகிறதாம். அதில் ஒன்று பெங்களூர் நகரமாம். இதனை ஐக்கிய நாடுகள் ஏன் சொல்ல வேண்டும்? நானே சொல்கிறேன், இதை வாசிக்கும் நீங்களும் நானும் மரணிப்பதற்குள் நீர் இல்லா நிலையைப் பார்த்துவிட்டுதான் சாகப்போகிறோம். பெங்களூருதானே நம்ம ஊருக்கென்ன என்று நினைக்காதீர்கள். பெங்களூரு திங்கட்கிழமை என்றால் சென்னை வெள்ளிக்கிழமை, உங்கள் ஊரும் என் ஊரும் அடுத்த வெள்ளிக்கிழமை, அவ்வளவுதான்.

நாளுக்கு நாள் நம்முடைய ஏரிகளும் சுருங்கிக்கொண்டே வருகின்றன. குடியிருப்புகளை ஆக்கிரமித்திருந்த ஏரிகளை மக்கள் மீட்டுக்கொண்டு வருகிறார்கள் போலும்.

வருடா வருடம் அரசு ஏரிகளின் தூர்வார்லுக்கென ஒதுக்கும் தொகையை அதிகரித்துக்கொண்டே செல்கிறது. ஆனால் ஏரிகளின் கொள்ளளவும், பரப்பளவும் மட்டும் குறைந்து கொண்டே போகின்றது. இந்த கணக்கு மட்டும் எனக்குப் புரிபடுவதே இல்லை.

யாராவது தெரிந்தால் சொல்லுங்களேன்?

ரஷ்யப்புரட்சி – என்.ராமகிருஷ்ணன்

ரஷ்யாவின் ஜார் மன்னர்களின் ஆட்சி புரட்சியின் மூலம் ஒடுக்கப்பட்டு கம்யூனிச அரசு புரட்சியின் வழியாக 1917 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட நிகழ்வே ரஷ்யப்புரட்சி. ஒற்றை வரியில் கடந்து சென்றாலும் 1900 களின் ஆரம்பகால ஆண்டுகளிலேயே ஜார் மன்னர்களுக்கு எதிரான கலகங்கள் தொடங்கி அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக நடைபெற்று வந்தன. குறிப்பாக பண்ணையடிமை முறைக்கு எதிரான கலகங்கள்.

இதற்கிடையில் ஆங்காங்கே சில பெயர்களில் சில குழுக்கள் போராட்டங்களை ஒருங்கிணைத்தன. ஆனாலும் அவையெல்லாம் ஒருங்கிணையாமல் நடைபெற்றன. அச்சமயத்தில் மார்க்ஸ் ‍ எங்கல்ஸ் இருவரின் சிந்தனைகளும் பரவலாகப் பரவிக்கொண்டிருந்தன.

இந்நிலையில் லெனினுடைய பிரவேசம் ஆரம்பமாயிற்று. தன்னுடைய சகோதரனின் வாயிலாக மூலதனம் புத்தகம் அவருக்கு அறிமுகமாயிற்று. இதற்கிடையில் அவருடைய சகோதரர் ஜார் மன்னனைக் கொலை செய்ய முயற்சி செய்தமைக்காக தூக்கிலிடப்பட்டார்.

இதன் பின்னர் தீவிர புரட்சியில் ஈடுபட்ட லெனின் மாணவர்களை தீவிர அரசியல் புரட்சி வட்டத்தில் இணைத்தமைக்காக நாடு கடத்தப்பட்டார். அங்கே பல்வேறு மார்க்சிய நூல்களை வாசித்த லெனின் பின்னர் விடுதலைக்குப்பின்னர் மற்றுமொரு மார்க்சியக் குழுவை உருவாக்கினார்.

இதன் பின்னர் பிளக்கானோவ், மார்க்ஸ் போன்ற கருத்தாக்க வாதிகளை பல்வேறு சமயங்களில் சந்தித்திருந்த லெனின் ஜார் அரசை வீழ்த்துவதற்காக தொழிலாளர் போராட்டங்கள் வாயிலாக முயன்றார். பல்வேறு பட்ட முயற்சிகள் தோல்வியில் முடிய, ஒவ்வொரு புதிய போராட்டமும் அதற்கு முந்தைய போராட்டத்தினை விட வீரியமாக இருந்தது. ஜார் அரசாங்கத்திற்கு தெரியாமல் மறைந்திருந்து இத்தகைய நடவடிக்கைகளில் சில காலம் ஈடுபட்டார். பின்னர் 1917 ல் நடைபெற்ற போராட்டத்தில் ஜார் அரசு நீக்கப்பட்டு கம்யூனிச அரசு லெனின் தலைமையில் அமைக்கப்பட்டது.

ரஷ்யப்புரட்சி தொடர்பான நிகழ்வுகளை தொகுத்து இந்நூலில் விவரித்திருக்கிறார் என்.ராமகிருஷ்ணன். ஒட்டுமொத்த உலகில் அமைக்கப்பட்ட முதல் கம்யூனிச அரசு அது. மிக விரிவாக வாசிக்கவேண்டிய நிகழ்வாக இருப்பினும் ஆரம்ப கால புரிதலுக்காக இந்த புத்தகத்தினை வாசிக்கலாம்.

இந்துத்துவத்தின் பன்முகங்கள் – அ.மார்க்ஸ்

ஆர்.எஸ்.எஸ் மற்றும் அதன் துணை அமைப்புகள், அரசிலும், ஏனைய அரசு நிறுவனங்களிலும் புகுத்தும் இந்துத்துவ செயல்பாடுகளை விவரிக்கும் நூல். தனித்தனிக் கட்டுரைகளாக வெளிவந்தவற்றை ஒன்று சேர்த்து வெளியிட்டுள்ளனர். அதனால் இதற்கு ஒட்டுமொத்த வடிவமென்ற ஒன்று இல்லை. எந்தக் கட்டுரையை வேண்டுமானாலும் படிக்கலாம்.

இந்த நூலை அதன் தலைப்பின் பொருட்டே தேர்வு செய்தேன். காரணம் இந்நூல் இந்துத்துவத்தின் அனைத்து முகங்களையும் காட்டுமென்று. ஆனால் அதன் கோர முகத்தினை மட்டும் மிகவும் கோரமாகக் காட்டியிருக்கிறது.

பெரும்பாலான தகவல்களும் குற்றச்சாட்டுக்களும் 1998 க்கும் 2004 க்கும் இடைப்பட்ட பாரதிய ஜனதா கட்சியின் ஆட்சிக்காலத்தினைப் பற்றியவை. அக்காலத்தில் பாரதிய ஜனதா அரசு மேற்கொண்ட இந்துத்துவம் சார்ந்த ஒற்றைப்படை நிலைப்பாடுகளையே இக்கட்டுரைகள் விவரிக்கின்றன. உதாரணம், கல்வித்துறையில் இந்துத்துவத்தினை புகுத்திய நிகழ்வுகள், பாடத்திட்டத்தில் வரலாற்றுப் புத்தகங்களில் இந்து தேசியவாதிகளின் விவரங்களை அதிகப்படுத்துதல், இந்து அல்லாதவர்களின் முக்கியத்துவத்தைக் குறைத்தல், அனைத்து அரசு அமைப்புகளிலும் இந்துத்துவம் சார்பானவர்களை பணியமர்த்துதல், சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான செயல்பாடுகளுக்கு நேரடியாகவோ மறைமுகவோ ஊக்கமளித்தல் போன்றவை.

ஆர்.எஸ்.எஸ் ன் செயல்பாடுகளை இவரின் அதீத விவரணைகளைத் தவிர்த்துப்பார்த்தால் கூட அவையெல்லாம் மதச்சார்பின்மைக்கான ஆபத்தாக இருப்பதை அறிந்து கொள்ள இக்கட்டுரைகள் உதவுகின்றன. உதாரணமாக சிறுபான்மையினர் தொடர்பான கலவரங்களின் வழக்குகளின் போது பாரதீய ஜனதா ஆட்சியில் இருந்த காலங்களில் அவையெல்லாம் எப்படி நீர்த்துப் போயின? அரசு எப்படி மறைமுகவாகவோ அல்லது நேரடியாகவோ ஆதரவளித்தது போன்றவற்றை சில கட்டுரைகளில் சிறப்பாக விவரித்துள்ளார்.

காந்தி, நேரு போன்ற மதச்சார்பற்ற தலைவர்களுக்கு நிகராக சாவர்க்கர், கோல்வால்கர் போன்ற இந்து தேசியவாதிகள் பாரதீய ஜனதா அரசினால் எப்படித் திட்டமிட்டு மிகப்பெரிய‌ சுதந்திர போராட்டத் தலைவர்களாக சித்தரிக்கபடுகிறார்கள் போன்றவற்றை சில கட்டுரைகளில் நன்கு ஆழமாக விவரித்துள்ளார் மார்க்ஸ்.

எந்த அளவிற்கு இந்துத்துவர்களின் பிற மத வெறுப்பு ஏற்கப்படக்கூடியது இல்லையோ அந்த அளவிற்கு இந்துத்துவ வெறுப்பு நிலைப்பாடும் ஏற்புடையது அல்ல. அதுவே இந்நூலின் ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் உள்ளது. அத்தகைய‌ ஒற்றைச் சார்பு நிலையே இந்தக் கட்டுரைகளின் மிகப்பெரிய குறை. அதுவே ஒற்றைப்படையாக, இந்துத்துவத்தினை/இந்துக்களை முன்முடிவுகளோடு அணுக்கக்கூடியவர்களுக்கான நூலாக இதனை ஆக்குகிற‌து. நான் இந்த நூலினை வரலாற்றாசிரியர் ராமச்சந்திர குஹாவின் புத்தகங்களினைப் போல எதிர்பார்த்து ஏமாற்றமடைந்தேன். ஏனெனில் இப்புத்தகத்தில் அத்தகைய நடுநிலைமை முற்றிலும் இல்லை.

உதாரணமாக இந்துத்துவ வாதிகளின் தவறுகள் மிக விரிவாக பல பக்கங்களுக்கு விவரித்து எழுதப்படுகின்றன. ஆனால் அது தொடர்பான இஸ்லாம் சார்ந்த தவறுகள் ஒற்றை வரியில் கடந்து செல்லப்படுகின்றன. பெரும்பாலான கட்டுரைகள் இந்த வகையிலேயே இருக்கின்றன. இந்தப்புத்தகம் இந்துத்துவத்தின் பன்முகங்களை மட்டுமே பேசுவதாக இருக்கலாம், அதற்காக ஒரே நிகழ்வின் ஒரு பக்கத்தினை மட்டும் பல பக்கங்களுக்கு சொல்லிவிட்டு மறுபக்கத்தினை சொல்லாமல் அல்லது ஒற்றை வரியில் சொல்லிவிட்டு செல்வது எத்துனை அபத்தம்? அதையே செய்திருக்கிறார் மார்க்ஸ்.

அத்தோடு இந்துத்துவ தவறுகளை சுட்டிக்காட்டும் தலைவர்களையும், நீதிபதிகளையும் புகழ்வது, அவர்களை நேர்மையாளராகக் காட்டுவது, அதுவே அவர்கள் இந்துத்துவர்களைப் பாராட்டும்பொழுதோ அல்லது இந்துத்துவர்கள் அல்லாதவர்களை விமர்சிக்கும்பொழுதோ அவர்களை ஆர்.எஸ்.எஸ் ன் ஆதரவாளராகக் காட்டுவது போன்றவை ஏறத்தாழ அனைத்து கட்டுரைகளிலும் உள்ளன.

மற்றொன்று வார்த்தைகளை தன் நிலை சார்ந்து உபயோகப்படுத்தியுள்ளமை. ஒரு நிகழ்வின் இரு தரப்பு செயல்பாடுகளை வேறு வேறு வார்த்தைகளைக் கொண்டி குறிப்பிடுவது. இந்துத்துவ மதவெறிக்கும்பல் என்று ஒருபுறம், மறுபுறம் விரக்தியடைந்த இளைஞர்கள் என. இந்துத்துவ சக்திகள் என ஒருபுறம், இஸ்லாமிய இளைஞர்கள் என மறுபுறம். இதுபோன்ற சொல்லாடல்களால் இந்தப்புத்தகம் ஒரு நடுநிலையாளருக்கான புத்தகமாக இல்லை. ஒரு தரப்பு புத்தகமாக மட்டுமே இருக்கிறது. வாசிக்கலாம்.

Adolf Hitler: A Life From Beginning to End

ஹிட்லரின் இளமைக்காலம், முதலாம் உலகப்போரில் அவருடைய பங்கு, இரண்டாம் உலகப்போர் மற்றும் அதன் தொடக்கத்திற்கான‌ காரணங்கள், முடிவு போன்ற நிகழ்வுகளின் தொகுப்பே இந்நூல்.

ஹிட்லரின் மனதில் சிறுவயதிலேயே எப்படி யூதர்கள் மீதான வெறுப்பு உண்டானது என்பது ஆச்சரியமான ஒன்று. முதலாம் உலகப்போரின் போது இருந்த மற்ற ஜெர்மானியக் கட்சிகள் யூதர்களே ஜெர்மனியின் தோல்விக்கும், ஜெர்மனியின் வளர்ச்சிக்குத் தடையெனவும் முழங்கினர். அது அவர்களின் கட்சி வளர்ச்சிக்கு அவசியமான ஒன்றாக இருந்தது. அது ஹிட்லரின் மனதில் ஆழப்பதிந்ததன் தாக்கத்தினை பின்னாளில் அவருடைய கொள்கைகளிலும், அவர் ஆற்றிய உரைகளிலும் அறியலாம்.

மற்றொன்று இரண்டாம் உலகப்போரிற்கான காரணங்கள் உருவான விதம். முதலாம் உலகப்போருக்குப் பின்னர் ஜெர்மன் ராணுவத்திற்காக கட்சி ஒன்றினை உளவு பார்க்கும் ஹிட்லர் பின்னர் அதனில் இணைந்து அக்கட்சியின் தலைமைக்கு உயர்ந்து அரசைக் கைப்பற்ற முயற்சி செய்கிறார். அதற்காக அவருடைய கட்சி தடை செய்யப்படுகிறது, அவரும் சிறையில் அடைக்கப்படுகிறார். பின்னர் விடுதலையாகி தேர்தல் மூலம் ஆட்சியினைக் கைப்பற்றி இரண்டாம் உலகப்போரினைத் துவக்கி தோல்வியில் முடிகிறார்.

ஹிட்லர் பற்றியும், இரண்டாம் உலகப்போருக்கான காரணங்கள் பற்றியும், இரண்டாம் உலகப்போரின் முக்கிய நிகழ்வுகள் குறித்தும் அறிந்து கொள்ள சிறந்த தொடக்க நூல்.

வாசிப்பில்

தற்போது இந்த மூன்று புத்தகங்களையும் ஒரு சேர வாசித்து வருகிறேன்.

1. இந்துத்துவத்தின் பன்முகங்கள்

2. Adolf Hitler: A Life From Beginning to End

3. Pride and Prejudice

மூன்று விதமான புத்தகங்கள் ஒருசேர…